Ik vlucht vaak naar het noorden als het zuiden van Ibiza me te veel wordt. Je rijdt Sant Joan de Labritja uit, de weg slingert tussen de pijnbomen door en de bekende grote zandvlaktes zijn ineens verdwenen. Cala Xarraca ligt gewoon direct onderaan de rand van die weg. Geen dreunende bassen. Een smalle strook stenen en water dat bijna altijd stilstaat.
Kiezels en rood zand
Je gooit je auto bovenaan de klif in de berm. Het stof is daar zo rood en kurkdroog dat je motorkap na een uurtje al bedekt is met een fijne oranje laag. Beneden sta je op een strand van fijn grind en scherpe stenen. Ga echt niet op blote voeten het water in. Vorig jaar kocht ik uit nood waterschoenen in zo’n Chinese bazaar net buiten Santa Eulària voor nog geen acht euro. Ze liggen nu standaard onderin mijn kofferbak want zonder kom je hier met bebloede tenen de zee uit.
De inham zelf is vrij diep uitgesneden. Dat betekent dat de zee spiegelglad blijft wanneer de wind op de rest van het eiland vrij spel heeft.
Kleibaden tussen de rotsen
Helemaal links sijpelt modder direct uit de rotswand. Je ziet hier continu mensen die stug klei over hun schouders en gezicht smeren om het daarna in de zon te laten bakken. Spoel het na twintig minuten gewoon weer af in zee. Trek wel iets ouds aan. Die roodbruine smurrie vlekt enorm in lichte zwemkleding en de geur is opvallend indringend. Iets met zwavel gok ik.
Doordat er geen zandbodem is dwarrelt er onder water niks op. Zeebrasems zwemmen al rond je enkels voordat je kniediep in het water staat. Je hoeft alleen maar voorover te vallen met een duikbril op en je ziet overal krabben wegschieten tussen de rotsblokken.
Eten op plastic stoelen
Dit strand heeft geen rij hippe beachclubs. Er staat exact één gebouw. Restaurant Cala Xarraca hangt met een betonnen terras zowat over de zee heen. Het staat vol verweerde plastic stoelen en de bediening rent zich rot. Bestel hun ‘Bullit de Peix’. Je krijgt een zware lokale visstoofpot bedolven onder de knoflook en het kost je een euro of zesentwintig per neus.
Neem contant geld mee. Ze hebben een pinautomaat maar de 4G-verbinding valt onderaan de klif de helft van de tijd weg. Een betaling lukt dan simpelweg niet.
En over drukte gesproken. Kom je in augustus? Dan staat de berm bovenaan de weg om kwart over tien ‘s ochtends al vol met schuin geparkeerde Fiat 500’s van andere toeristen. Als je dan moet keren op de toegangsweg terwijl er net een grote bestelbus naar beneden komt rijden, ben je de sjaak. Zorg dus dat je er vroeg bent. Of wees slim en bewaar deze baai voor een winderige woensdagmiddag in oktober.
Recommended experiences
A few bookable experiences related to this topic:
Photo: MrMatt1, via Wikimedia Commons