Es Cavallet: Naakt zonnen tussen de zoutvlaktes van Ibiza

Als je de lange weg dwars door de zoutvlaktes van Ses Salines afrijdt, kom je vanzelf uit bij Es Cavallet. Dit is een officieel naaktstrand. Vergeet de krappe, overvolle baaitjes bij San Antonio waar je elleboog aan elleboog ligt. Hier heb je uitgestrekte duinen en steevast een behoorlijke zeewind. Het water is koud.

Achter de zoutpannen

Je laat je huurauto achter in het stof onder een paar oude bomen waarna je met al je strandspullen via een smal houten vlonderpad richting de duinen sjokt. Loop hier even stevig door, want dat pad ligt vaak vol zand. Soms ligt er aan de vloedlijn een gigantische berg opgedroogd zeegras wat ze expres laten liggen om het strand te beschermen tegen de harde stroming. Posidonia. Dus klaag niet bij de badmeester over rommel. Het witte zand is sowieso brandschoon.

Kijk je naar links, dan zie je de Torre de ses Portes staan. Wil je even wat anders dan zweten op je handdoek, loop daar dan naartoe over de rotsen. Het is ongeveer twintig minuten klauteren op je slippers.

Kleren uit

Dit was in de jaren zeventig het allereerste naaktstrand van Spanje. Je merkt die geschiedenis nog steeds zodra je aankomt. Naakt zonnen is de norm. Trek je kleren uit en werkelijk niemand kijkt op. Maar je hoeft het natuurlijk niet te doen.

Daardoor ligt alles kriskras door elkaar. Een Spaans gezin met een flinke koelbox zit zomaar naast iemand die zijn roes uitslaapt na een lange nacht in Pacha. Oudere locals lezen gewoon de krant onder een parasolletje. Dat gaat hier allemaal prima samen.

Eten en wachten op de douche

Er zijn een paar strandtenten. Helemaal aan het begin vind je El Chiringuito. Het is er altijd druk. De bediening rent zich rot in het zand. Verwacht hier wel echt de hoofdprijs te betalen voor je lunch. Voor een simpele hamburger of een glas witte wijn tik je zonder blikken of blozen 22 euro af. Loop je helemaal door naar de andere kant van de baai, dan kom je uit bij Chiringay, waar ze op zondagmiddag vaak de volumeknop ineens open draaien en iedereen spontaan staat te dansen op het houten terras.

Er staan openbare douches op het strand. Ga alleen niet pas om vijf uur in de rij staan. Dan wil letterlijk iedereen het plakkerige zout van z’n rug spoelen voordat ze in een hete auto stappen richting hun appartement.

Parkeren en de volle zon

Je bereikt de kust via de PM-802. Een asfaltweg die dwars door de zoutpannen loopt waar je soms flamingo’s ziet staan. De parkeerplaats bij de ingang is eigenlijk gewoon een platgereden zandvlakte waar je in het hoogseizoen 4 euro contant betaalt aan een parkeerwachter. Kom in juli of augustus echt voor half elf ‘s ochtends. Ben je later, dan sluit de slagboom en word je teruggestuurd. Dan sta je mooi vast in een file vol ronkende Fiat 500’s.

Bus 11 vanuit Ibiza-stad is een prima alternatief. Het kost een paar euro. Je moet vanaf de halte alleen nog wel een minuut of tien door de hitte lopen met je spullen.

Koop vooraf bij een Eroski supermarkt een parasol en een paar grote flessen water. Es Cavallet heeft geen natuurlijke schaduw. Nul. Je verbrandt er levend als je niet oplet. Smeer je heel goed in. Vooral die plekken die normaal veilig weggestopt zitten in je zwembroek.

Photo: JanManu, via Wikimedia Commons