Platja d’en Bossa is het hoofdkwartier van massatoerisme op Ibiza. Je hebt hier drie kilometer zand voor je liggen. Dat is meteen de langste strook van het hele eiland. De kustlijn is volgebouwd met ligbedden. Enorme betonnen hotels blokkeren het zicht verder naar achteren. Je komt hier in principe voor de grote beachclubs en feesten die tot acht uur ‘s ochtends doorgaan. Ik pinde afgelopen juli nog 24 euro voor een wodka-limo waar nauwelijks ijs in zat bij een van die tenten direct aan het water. Da’s van tevoren bekend natuurlijk. Pure chaos.
Het strand is altijd druk
De zandstrook is lekker breed. Het zeewater blijft tientallen meters ondiep. Gezinnen met kleine kinderen settelen zich daarom massaal op de eerste paar meters aan de vloedlijn, precies waar het zand het natst is. Maar je krijgt hier absoluut geen rustige middag. Vanaf de eerste week van juni draaien de speakers van de chiringuitos overuren. Rijen strandbedden nemen op sommige stukken simpelweg alle loopruimte in beslag. Bij tenten zoals Bora Bora hoor je de baslijn constant doordreunen over het water. Proppers vallen je om het halfuur lastig voor een ritje op een jetski. Voor veel mensen is dat precies de vakantie die ze zoeken. Voor jou is het misschien de druppel om toch maar een aftandse Fiat Panda te huren en direct naar het noorden te rijden.
Slapen in beton en geluid
Mega-resorts van internationale ketens staan strak naast elkaar achter het strand. Binnen draait alles om enorme buffetten. Gasten die de hoofdprijs neertellen bij het Hard Rock Hotel lopen vanuit hun kamer vrijwel direct het zand op. Aan de noordkant staan wat goedkopere losse appartementen. Ik sliep in een complex net achter de hoofdboulevard waar de muren bestonden uit gipsplaat en goede hoop. Je hoort lallende buren om vier uur ‘s nachts drie keer missteken in het sleutelgat. Neem dus gewoon oordoppen mee. En een extra setje voor de zekerheid.
De luchthaven in je voortuin
Ibiza Airport ligt bizar dichtbij. Het is nog geen twee kilometer rijden. Een taxi kost je een euro of 15. Binnen tien minuten na het ophalen van je koffer sta je in de lobby van je hotel. Dat is heel handig als je snel aan het bier wil. Vliegtuigen scheren wel echt ontzettend laag over je hoofd. In de maand augustus landt er op een zaterdag grofweg elke drie minuten een toestel van Transavia pal over de hotels aan de zuidelijke rand. Na een dag of twee negeer je dat aanzwellende gebrom volkomen. Of je raakt er zwaar door geïrriteerd, dat gebeurt ook vaak genoeg.
Ontsnappen naar Dalt Vila
Soms wil je weg van de drukte. Loop dan helemaal naar het noordelijke puntje van Platja d’en Bossa. Daar pak je de wandelboulevard langs de zee. In een krappe drie kwartier wandel je via de wijk Ses Figueretes naar de steile klim van de oude stad, wat ik vooral aanraad rond een uur of zeven ‘s avonds wanneer de zon eindelijk zakt en het zweet niet meer direct over je rug loopt. Geen zin om te wandelen? Bus L14 pendelt de hele dag op en neer. Pin alleen geen geld bij die kleine gele automaat tegenover de grote Spar. Die krengen rekenen standaard vijf euro transactiekosten.
Eten langs de strip
Op de lange hoofdstraat zie je vooral fastfood. Overal draaien doner-spitten en liggen vettige burgers in de vitrine. Makkelijk als je net uit een club komt rollen. Voor een fatsoenlijke maaltijd moet je naar plekken als Beach House, waar je wel direct 35 euro aftikt voor een vrij normale pasta met schelpdieren. Dan zit je tenminste wel met je blote voeten in het zand. Supermarkten zijn er in deze straat meer dan genoeg. Er zit een gigantische Spar halverwege de strip voor koud water en kleffe broodjes. Je vindt ook veel kleinere buurtsupers. Maar die verkopen exact hetzelfde assortiment voor de dubbele prijs.
De nacht neemt de straat over
Zodra het donker wordt slaat de sfeer op straat compleet om. Ushuaïa trekt duizenden mensen naar de buitenfeesten rondom het grote zwembad. Hï Ibiza ligt er precies tegenover. Zij nemen het stokje over tot de zon weer opkomt. Tickets voor dit soort avonden in de zomermaanden gaan makkelijk voor 85 euro per stuk over de toonbank. Groepen jonge gasten zwalken over het asfalt met halfvolle plastic bekers. Ze schreeuwen boven de dreunende beats uit de open deuren van de kroegen uit, terwijl proppers ze hardnekkig naar binnen proberen te praten voor een gratis shotje dat naar hoestdrank smaakt. Tussendoor proberen geïrriteerde taxichauffeurs zich toeterend een weg te banen door de mensenmassa.
Recommended experiences
A few bookable experiences related to this topic:
Photo: David Sim from London, United Kingdom, via Wikimedia Commons