De meeste mensen belanden in Sant Antoni via de L9 bus vanaf het vliegveld. Je stapt uit bij het station aan de Carrer de Londres. Meteen sta je in de hitte. Sant Antoni de Portmany is druk en luid. Het is ook simpelweg de handigste uitvalsbasis voor de westkust. Andere dorpen op het eiland proberen krampachtig vast te houden aan een soort spirituele rust. Hier zie je exact wat je krijgt. Een voormalig vissersdorp dat is uitgegroeid tot een badplaats waar je alles op loopafstand vindt en waar de kleine buurtsupermarkten tenminste gewoon flessen ijskoud water voor tachtig cent verkopen.
Het oude centrum en de haven
De kerk van Sant Antoni Abat staat er al sinds de veertiende eeuw. Loop vanaf de waterkant de Carrer Ample in. Het straatbeeld verandert daar direct van felle neonlichten naar ongelijkmatige witte kalkmuren. In de schaduw is het altijd net een paar graden koeler. Spaanse families wonen hier gewoon nog. Je hoort de spelshows op televisie door de openstaande deuren als je er op een willekeurige dinsdagmiddag langsloopt. Je merkt aan de smalle straten dat dit dorp ooit puur om de visvangst draaide. Die oude sfeer hangt nog steeds rond het haventje van Portmany. Al moet je die immense witte veerboot naar het vasteland dan wel even negeren als je over het water staart.
Wandelen langs de Passeig de ses Fonts
De boulevard is enorm lang. Hij loopt in een grote boog rond de baai. Halverwege augustus is het beton eigenlijk te heet om overdag te trotseren. Begin je wandeling dus pas rond een uur of acht. Aan het zuidelijke uiteinde staat Sa Punta des Molí. Ze hebben die oude windmolen een paar jaar terug gerestaureerd. Vanaf het plein daar heb je perfect zicht op de rest van de baai en de langslopende toeristen. Helemaal aan de andere kant ligt het plein met de fonteinen. De waterstralen spuiten daar in het donker mee op de maat van Spaanse popmuziek. Als de wind vanaf zee plotseling draait krijg je zonder waarschuwing een flinke plons lauw chloorwater over je schoenen. Kinderen rennen er gillend tussendoor.
De realiteit van de zonsondergang
Je kent de verhalen over de zonsondergang hier vast wel. Bij Café del Mar en Café Mambo ontstond begin jaren negentig de beroemde Balearic sound. Dj’s draaiden langzame platen terwijl de zon in de zee zakte. Die traditie bestaat nog steeds. Reisgidsen vertellen je alleen zelden dat je in de zomer echt uren van tevoren een stukje warme rots moet claimen. Tenzij je bereid bent om de hoofdprijs te betalen voor een gereserveerde tafel. Een simpele gin-tonic in een stevig plastic glas kost op het terras van Mambo inmiddels 22 euro. Maar het werkt wel. De muziek zwelt aan precies op het moment dat de zon de horizon raakt en de hele menigte begint spontaan te klappen. Ongeveer zoals mensen doen wanneer ze na flinke turbulentie veilig zijn geland op een winderige landingsbaan.
Weg van het hoofdstrand
Playa de Sant Antoni is handig voor een hele snelle duik. Wil je echt helder water, dan ga je de stad uit. Cala Salada ligt iets naar het noorden. Kijk bij de afdaling wel ontzettend goed uit voor de gladde, kurkdroge dennennaalden op het pad naar beneden want je glijdt er zo met je badslippers overheen. Vlak daarvoor liggen Cala Gració en het veel kleinere Cala Gracioneta. Dat zijn smalle zandstrandjes tussen de rotsen. Je kunt er heel behoorlijk snorkelen. Het parkeerterrein bij Gracioneta is overigens een absoluut drama in juli en augustus. Huur een scooter. Die zet je gewoon ergens in de berm naast de toegangsweg voordat je het laatste stukje naar beneden loopt.
Wat je verder moet weten
September is de allerbeste maand voor Sant Antoni. De ergste hitte is dan verdwenen uit de straten. De zee is nog wel maximaal opgewarmd. Trap trouwens niet in de losse pinautomaat naast de tabakszaak op de hoek van de boulevard. Die rekent standaard 3,95 euro extra per transactie. Zoek gewoon even een vestiging van een echte Spaanse bank op in het centrum.
Eten doe je het beste in de smalle straatjes achter de kerk. Bij een plek als El Rincón de Pepe bestel je een paar tapas aan de houten bar. Je schuift er gewoon aan tussen de lokale bewoners. Mensen die daar na hun werk nog even snel wat komen drinken. Bestel de bullit de peix als ze toevallig verse vis hebben binnengekregen. En loop daarna op je gemak door de donkere straten terug naar je hotel.
Recommended experiences
A few bookable experiences related to this topic:
Photo: Leon petrosyan, via Wikimedia Commons