Waarom Cala Llonga het makkelijkste strand van Ibiza is

De meeste stranden op Ibiza slibben in juli compleet dicht met huurauto’s. Cala Llonga ontsnapt daaraan. Waarschijnlijk doordat de inham ruim tweehonderd meter diep het land in snijdt en het net even buiten de doorgaande routes ligt. Je loopt zo zonder je tenen te stoten de zee in over massief fijn zand. Ik zette mijn huur-Fiat er laatst op een willekeurige vrijdagochtend gewoon neer op het zandterrein achter de Calle del Valle. Kost je helemaal niks. Da’s tegenwoordig zeldzaam op het eiland.

Het strand en het water

Je moet hier serieus vijftig meter de zee in lopen voordat het water eindelijk de rand van je zwembroek raakt. Dat maakt het belachelijk populair bij gezinnen met peuters. Ouders kunnen gewoon op hun handdoek blijven zitten terwijl de kinderen langs de vloedlijn rommelen. Achter het zand loopt een vrij korte promenade van betontegels waar de helft van de tijd een flinke laag inwaaiend zand op ligt. Bij de houten kiosk aan de noordkant haal je een café con leche voor zo’n 3,20 euro.

Rechts op het strand verhuren ze waterfietsen. Kijk wel even uit met de plastic glijbanen die daarop gemonteerd zitten want door de zon en het opgedroogde zout schuift dat soms voor geen meter en blijf je halverwege pijnlijk steken. Vanaf het water besef je pas hoe massief die pijnboombossen aan weerszijden eigenlijk zijn.

Routes door de heuvels en de golfbaan

Reken niet op strak geplaveide paden als je de kliffen op wilt. De gemeente heeft recent wat wandelroutes opnieuw gemarkeerd met houten paaltjes. Kies de klim richting de noordrand. Doe dichte schoenen aan. Op teenslippers ga je geheid onderuit op het losse gruis dat overal op de steilere stukken ligt te wachten.

Iets verderop landinwaarts vind je Golf Club Ibiza. Een wat ruwere 9-holes baan die precies in de heuvels past. Reken in het vroege voorjaar op ongeveer 55 euro voor een greenfee. Boek je starttijd direct om acht uur ‘s ochtends. Er staan nauwelijks bomen op de fairways om onder te schuilen dus tegen het middaguur brandt de zon gaten in je pet.

Eten rond de inham

De avonden stoppen hier vroeg. Geen uitsmijters en geen gastenlijsten. Loop vanaf het water de Calle del Valle in en sla de eerste zijstraat in voor de plekken waar de obers je niet direct naar binnen proberen te praten. Aan de rechterkant zit een wat verouderd ogend restaurantje dat een uitstekende bullit de peix maakt. Dat is een lokale visstoofpot die zwaar op de maag valt. Sla de voorgerechten over. De pannen die ze op tafel zetten zijn sowieso te groot voor twee personen.

En als je na een lange stranddag eigenlijk te moe bent om nog op een terras te zitten, is er altijd nog de afhaalpizza bij de kiosk naast de supermarkt. Kartonnen doos mee naar het strand.

Vervoer en planning

Vanaf de bagageband op het vliegveld sta je met een huurauto normaal gesproken binnen twintig minuten in de baai. Pak simpelweg de PM-810. Die weg is een paar jaar geleden helemaal strak getrokken. Lijn 15 rijdt elk halfuur tussen het strand en Ibiza-stad. Neem munten mee voor de chauffeur (een enkeltje kost rond de twee euro). De bus heeft officieel airconditioning maar op een drukke dinsdagmiddag in augustus merk je daar achterin bar weinig van.

Probeer trouwens de maand september te mikken. Het zeewater heeft dan de hitte van de hele zomer vastgehouden. Ook wel prettig dat je dan ‘s ochtends bij de lokale Spar niet twintig minuten in de rij hoeft te staan voor twee croissants.