Es Figueral: Het zandstrand aan de oostkust van Ibiza waar je wél de ruimte hebt

Ik rijd meestal via San Carlos. Je laat de stroom witte huurauto’s die op zaterdagochtend richting de hippiemarkt van Las Dalias kruipt lekker voor wat het is. Volg de slingerweg naar beneden en je staat ineens voor de zee. Daar ligt Es Figueral. Geen peperdure beachclubs met een verplichte minimum besteding van tweehonderd euro. Gewoon zand. Je rolt je handdoek uit en staart naar het water. De naam komt van de vijgenbomen die hier vroeger stonden. Langs de weg zie je er soms nog eentje.

Drie stranden in één

Dit stuk oostkust is verrassend lang gerekt. In de praktijk bestaat de baai uit drie losse zandstroken die in elkaar overlopen. En dat is ontzettend praktisch als je hartje zomer een plek zoekt. Je hebt hier in augustus daadwerkelijk de ruimte om je handdoek neer te leggen zonder je buurman te raken. Het zand is zacht. Je loopt heel simpel de golven in omdat de zeebodem maar langzaam afloopt wat het perfect maakt voor iedereen die eigenlijk gewoon een beetje ontspannen wil staan dobberen in het water. Kinderen spelen hier veilig.

Koude drankjes en ligbedden

Verwacht absoluut geen loungebars met dj’s. Er staan twee simpele strandtenten op het zand. Ze schuiven grote borden verse paella over de toonbank en een ijskoud flesje water kost je hier nog gewoon €2,50. Achter het zand staat een leegstaand hotelcomplex. Dat ziet er op het eerste gezicht uit als een flinke betonklomp. In de praktijk draai je je rug ernaartoe en zie je er na vijf minuten al niets meer van.

Schaduw is een ander verhaal. Die is er amper. Dus je bent aangewezen op een eigen parasol of de verhuurders van ligbedden. Reken op een euro of vijftien voor een bedje met een rieten kap erboven. Je kan bij de chiringuitos tegenwoordig vaak pinnen. Maar de mobiele mast aan deze kant van Ibiza weigert regelmatig dienst. Neem voor de zekerheid toch maar wat contant geld mee. Als je zin hebt kun je een eindje verderop nog een waterfiets huren.

Parkeren en de terugweg

Je auto kwijt kunnen kost hier niets. Langs de toegangsweg liggen onverharde stroken. Het stof gaat wel in je schoenen zitten. Zorg dat je er op een zonnige dag voor twaalven bent. De plekken staan redelijk snel vol. Direct bovenaan bij de ingang van het strand staan openbare toiletten.

En rijd op de terugweg sowieso even langs Bar Anita in San Carlos. Het is hooguit tien minuten sturen. Vroeger kwam het halve eiland hierheen voor de post. De houten postvakjes hangen nog steeds vol brieven in de muur naast de bar. Bestel een koud biertje op het terras. Of probeer de huisgemaakte kruidenlikeur voordat je weer instapt.

Photo: Loco2014, via Wikimedia Commons