Cala Jondal op Ibiza: Hete kiezels en de cocktails van Blue Marlin

Grijze kiezels die rond het middaguur gloeiend heet worden. Dat is Cala Jondal in een notendop. Trek echt waterschoenen aan voordat je richting de waterlijn loopt. De bodem loopt hier direct steil af. En het water is strak en helder, precies wat je zoekt als je net over die keien hebt gestrompeld met je handdoek onder je arm terwijl een groepje Italianen op de voorste rij VIP-bedden ongegeneerd toekijkt.

De sfeer op de stenen

De baslijn van de beachclubs hoor je al op het zandpad naar beneden. Neem een willekeurige dinsdag in juli. Bijna elk bedje onder de rieten parasols is tegen tweeën bezet. ‘t Ziet er best idioot uit als je op blote voeten over die stenen naar de branding probeert te komen. Iedereen let daarop. Eenmaal in de Middellandse Zee koel je razendsnel af en kun je rustig bedenken waar je straks gaat eten.

Eten, drinken en de bekende clubs

Langs het water staan een paar forse beachclubs. Blue Marlin is degene die je kent van de verhalen. Rond een uur of vier verandert dit restaurant zomaar in een openluchtclub. Maar echt, zomaar. Je betaalt 22 euro voor een cocktail met net iets te veel ijs erin en ergens halverwege de middag draaien ze het volume flink omhoog zodat iedereen ineens tussen de tafels staat te dansen. Voor een lunch of zo’n strandbed moet je in het hoogseizoen verplicht reserveren.

Jockey Club zit een stukje verderop en pakt het anders aan. Veel relaxter. Ze focussen op heel goed eten. Verse vis en grote kannen sangria. Een uitstekende keuze als je wel comfort wilt op het strand. Geen zwaar feestgedruis naast je bord.

Parkeren en praktische zaken

Het is twintig minuten rijden vanuit Ibiza-stad naar deze kant van de gemeente Sant Josep. De onverharde parkeerplaats onderaan is een gigantische stofbende. Zorg dat je voor de lunch aankomt. Doe je dat niet, dan sta je gegarandeerd ergens bovenaan de smalle toegangsweg geparkeerd en moet je in de volle hitte het hele stuk naar beneden lopen met je strandspullen. Pak liever een taxi. De politie controleert in de zomer zowat standaard op de weg terug naar San José bij de rotonde. De toegang tot de baai kost helemaal niets. Je mag je eigen handdoek gewoon ergens op de keien gooien. Neem een ijskoude fles water mee uit de Eroski-supermarkt. Je zwemt in exact dezelfde zee als de mensen op de dure bedjes.

Voor wie is dit?

Cala Jondal is druk en duur. Dat weet je van tevoren. Het is een specifieke kant van het eiland die stiekem best leuk is om eens mee te maken. De rekening loopt aan het einde van de middag hard op. Zeker. Dus je moet er wel budget voor over hebben. Met een biertje in je hand naar de absurde jachten kijken die in de baai voor anker gaan heeft gewoon iets. Zoek je pure stilte en een leeg strand, rij dan lekker door.