Alles wat je moet weten over Cala Tarida op Ibiza

Een breed strand aan de westkust

Cala Tarida is enorm. Zeker voor Ibiza-begrippen. Vanaf Sant Josep gooi je je huurauto de PM-803 op en sta je er in een klein kwartiertje. Vroeger was dit echt een vaste uitvalsbasis voor de Duitse gezinnen. Tegenwoordig hoor je letterlijk elke taal door elkaar op het zand. Mensen komen hier simpelweg voor de ruimte. ‘t Is een heerlijke plek als je geen zin hebt om andermans zonnebrand te ruiken. In de zomer wordt het na twaalven overigens alsnog ontzettend druk. Je snapt waarom.

Het water in

De zeebodem loopt hier belachelijk langzaam af. Je stapt naar binnen en dertig meter verderop staat het water pas tot je knieën. Daarom zie je hier in juli zoveel kleuters met neon-roze opblaasbanden rondrennen. Dat ondiepe zand heeft wel een nadeel. Zodra de wind ‘s middags iets aantrekt dwarrelt de bodem op en ben je dat heldere transparante effect eigenlijk direct kwijt. Wil je de zee op haar best zien. Zet je wekker dan idioot vroeg en zorg dat je er ergens op een donderdagochtend om half negen al bent. De boten in de baai liggen dan nog stil en de zee is van jou.

Beachclubs en restaurants

Langs de hele rand van het strand vind je beachclubs. Cotton Beach Club valt het meeste op. Alles is er spierwit en de prijzen passen daar helaas perfect bij. Voor een simpel ligbedje tik je zomaar 35 euro af. En in augustus gooien ze daar met droge ogen nog een stuk bovenop. Je kijkt er vanaf het terras wel prachtig uit over het water. Gelukkig kan het ook nog steeds normaal. Loop binnen bij Chiringuito de Tarida voor een ijskoude San Miguel en een bord gefrituurde inktvis. Zonder dat je direct je creditcard hoeft te blokkeren. Reserveer in het hoogseizoen wel echt je tafel vooraf. Doe je dat niet dan sta je rustig drie kwartier in de brandende hitte te wachten op een plek die misschien niet eens vrijkomt.

Watersport

Er is op het water altijd wat te doen. Aan de rand van het zand staan kiosken waar je een jetski huurt. Of je laat je met een parachute achter een veel te snelle speedboot de lucht in trekken. De badmeesters hier nemen hun werk opvallend serieus. Zodra een jetski ook maar in de buurt van de zwemmers komt blazen ze agressief op hun fluitje. Best een geruststellend idee als je de kinderen in de branding laat spelen.

Parkeren en de drukte

Naar Cala Tarida rijden is een eitje. De auto kwijtraken is een compleet ander verhaal. Er ligt een flink geasfalteerd parkeerterrein direct achter de baai. Maar kom je op een willekeurige dinsdag in juli pas na elven aan, berg je dan maar. Ik heb weleens een halfuur rondjes gereden voordat ik mijn huurauto uit pure frustratie half in de berm langs de toegangsweg propte. Je hoopt op zo’n moment maar dat er geen brede touringcar langs schraapt. Nog een tip: neem gewoon contant geld mee. Achter bij de winkeltjes staat ergens een pinautomaat die standaard 3,95 euro transactiekosten rekent. En in de helft van de gevallen weigert dat ding überhaupt dienst.

De beste tijd om te gaan

Juni is fantastisch aan deze kant van het eiland. September eigenlijk ook. Het zeewater voelt aan als een warm bad en je struikelt op het zand tenminste niet meer over de tassen van je buren. In de zomervakantie is het gewoon heet en chaotisch. Al heeft die typische massale eilandenergie stiekem ook wel iets. Zorg in elk geval dat je blijft hangen tot de zon zakt. Vanaf je handdoek zie je de hele lucht langzaam van felblauw naar diep oranje kleuren. Dan weet je meteen weer waarom je die hele rit naar het westen hebt gemaakt.