Waar verblijven in Sant Antoni: Zonsondergangen en de westkust van Ibiza

Sant Antoni de Portmany was ooit een vissersdorp. Daar zie je werkelijk niets meer van terug. Grote hotelblokken domineren. En dat is eerlijk gezegd helemaal prima. Dit is gewoon de meest praktische plek op Ibiza als je de westkust wil verkennen. Je hoeft niet elke dag veertig euro af te tikken voor een taxi naar de stranden. Ik kom hier best vaak. Vorig jaar in september sliep ik nog in een goedkoop appartementje achter de kerk. Het is de perfecte uitvalsbasis omdat je overal dichtbij zit en je ‘s ochtends gewoon de straat uit rolt op zoek naar een sterke cortado terwijl de stratenvegers de restanten van gisteravond nog proberen weg te spoelen.

De beroemde sunset strip

De Passeig de Ponent trekt duizenden mensen. Hier vind je de grote namen. Café del Mar of Café Mambo. In juli zakt de zon exact tussen de rotsachtige eilandjes Conillera en s’Illa des Bosc. Zorg dat je op tijd bent. Rond zeven uur ‘s avonds is het vinden van een vrije vierkante meter op de rotsen al een hopeloze missie. En ja, een biertje op het terras kost twaalf euro. Op de rotsen zit je net zo goed, al moet je dan wel de geur van wiet en zoute zee trotseren die daar altijd hangt. Duizenden mensen klappen zodra de zon onder is. Bizar massaal.

Da’s dan ook direct een waarschuwing voor je hotelkeuze. Boek niets aan deze boulevard als je voor twee uur ‘s nachts wil slapen. Het geschreeuw van groepen Britten die zich met goedkope wodka moed indrinken voor ze richting de grote clubs trekken, gaat echt door merg en been.

De stranden om de hoek

Binnen vijftien minuten sta je op het zand. Cala Comte is veruit de populairste optie. Dat water. Het is bijna verblindend turquoise. Parkeren op de hobbelige zandvlakte achter het strand is overigens steevast een drama, zeker op zondag. Cala Bassa ligt iets noordelijker. Dat trekt enorm veel gezinnen omdat het water zo langzaam diep wordt en de oude dennenbomen bijna het water in groeien. Loop gewoon voorbij de beachclub als je de harde loungemuziek zat bent. Helemaal aan de rechterkant vind je platte rotsen waar je je handdoek veel rustiger neerlegt.

Cala Tarida slaan we zelf meestal over. Er staan te veel massieve resortblokken omheen. Al moet ik toegeven dat het zand er ongekend zacht aanvoelt onder je voeten.

Bussen en boten

Ik huur tegenwoordig geen auto meer in deze hoek. Dat is de moeite helemaal niet. Buslijn 41 brengt je rechtstreeks naar de stranden. Voor exact 2,90 euro heb je een enkeltje in handen. Het busstation op de hoek van de Carrer de Londres is rommelig maar de bussen rijden verrassend stipt. Neem wel een trui mee. De airco in die bussen staat standaard afgesteld op een soort nucleaire winter.

Een veel beter alternatief is de houten watertaxi. Die vertrekken de hele dag door vanuit de haven en de tocht van een half uurtje geeft je meteen een mooi overzicht van de grillige kustlijn met smalle grotten die je vanaf de weg onmogelijk kan zien. Rond sluitingstijd zitten de boten terug vanaf Cala Comte wel echt pijnlijk vol. Dus koop je retourticket ‘s ochtends gewoon direct bij dat gammele houten hokje op de havenkade.

De beste wijken om je hotel te boeken

Bestudeer de plattegrond even goed voor je boekt. Rond de jachthaven zit je midden in de actie. Handig. Je loopt na een diner bij Es Gerret zo je bed in. De straten rond Carrer del Mar blijven wel gegarandeerd tot een uur of vijf ‘s ochtends luidruchtig.

Kies voor de baai richting Punta Pinet als je rust zoekt. De sfeer verandert daar onmiddellijk. Je hoort opeens de krekels in plaats van harde dreunbassen. Er staan hier gigantisch veel appartementencomplexen en je struikelt over de kleine buurtsupers. Daar betaal je standaard wel 1,50 euro meer voor een vijf-liter fles water dan in de grote Mercadona net buiten het centrum.

Verder naar het zuiden langs de grote weg naar Sant Josep staan de grote budgethotels. Je zit hier echt ver van het centrum af. Het is een flink eind zweten over een lelijke stoffige stoep. Tenzij je natuurlijk het eindeloze geduld hebt om in de brandende zon te wachten op een taxi die in het hoogseizoen toch nooit komt opdagen. Maar de bussen naar het strand stoppen dan weer wel pal voor de ingang van deze hotels, wat na een lange dag op een handdoekje toch verdomd prettig is.